3 Temmuz Tarihli Hürriyet gazetesindeki makale. 
Yüce Allah’ın münafık saydıkları
BÜYÜK tabiin âlimlerinden İbn Müleyke der ki:
Ben Hz. Peygamber’in sahabesinden otuz kişiyi gördüm.

Her birisi münafık olmuş olmaktan korkuyordu.
 İman ve amellerin Allah katında kabulünden endişe duyuyorlardı.
Bu, ne kadar sarsıcı bir sözdür.
En büyük Zat’ın ( Hz. Peygamber’in) yanında,
O’nun terbiyesinde büyümüş olan bu insanların hassasiyeti,
hakikaten ders vericidir.

Münafıklığı Hz. Peygamber şöyle özetliyor:
“Dört özellik kimde bulunursa tam katışıksız münafıktır:
Kendisine emanet verildiği zaman ihanet eder,
konuştuğu zaman yalan söyler, söz verdiğinde sözünde durmaz,
birine düşman olduğunda ilkesiz davranır.”
Öyleyse iki kategoriyi de (inanç ve amel) derleyerek münafıkların genel
özelliklerinden bahsedelim.  Sonra her birimiz kendimizi tartıp
“İnşallah bunlardan değiliz” diye de dua edelim.

Münafık kötülüğü emreder ve iyiliğe engel olur. (Tevbe, 67)

Münafık insanların namuslarını lekelemekten uzak durmaz. (Nur, 11)

Münafık kötü söz yayar.
Zan ile hükmeder ve boş zannın- sözün peşinden koşar. (Hucurat, 6)

Münafık ikiyüzlüdür. İki dillidir. İki kalplidir. (Bakara, 14)

Münafık yalan söyler. Yalancılığı meslek haline getirir.
Yalan yeminlerde bulunur (Münafikun, 1)

Münafık Allah’ın adını anarak yemin eder.
Yüce Rabbin adını istismar aracı yapar. (Mücadele, 14, Tevbe, 74)

Münafık ahdi bozar. Sözünde durmaz.
Kendince tuzak kurar ama kurduğu o tuzağa kendi düşer (Tevbe, 75)

Münafık namaz kıldığında gösteriş yapar. Allah’ı çok az zikreder.
İbadetinde gösterişten uzak durmaz. (Nisa, 142)

Münafık kibir sahibidir. Bağışlanma dilemekten bile uzak durur. ( Münafikun, 5)

Münafık kalbinde olmayanı diliyle söyler.
Dilinde olanı ise kalbine yerleştiremez. (Fetih, 11)

Münafık düşmanlık yaptığında zalimce davranır. İlkesizce davranır.
Aşırıya gider. İnsafı terk eder. (Bakara, 178, 194, Maide, 94)

Münafık şeytanın oyununa gelir ve Allah’ın bağışlayacağı ile kendini avundurur.
Daha zamanım var diye kendini kandırır. (Hadid, 13)

Münafık yapmadığı şeylerle övünür.
Önce kendini sonra çevresinde olanları kandırır. (Ali İmran, 188)


İnanıyorum ki, şu anda bu şartları okuyan hiçbir kardeşimizde bu hastalıklar yoktur.
Çünkü bu hastalıklar kişiyi amelde münafıklıktan imanda münafıklığa doğru hızla sürükler.
Kelime-i Şahadeti getiren hiçbir kardeşimizi bu kategoride görmeyiz inşallah.
Bu makalenin tamamını okumak için burayı tıklayınız...

   
26 Haziran Tarihli Hürriyet gazetesindeki makale.